Ağlar Yakup

Ben bir Yakup idim kendi halimde Mevla’mın ismi vardır dilimde Aldırdım Yusuf’u Kenan ilinde ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu **** Yusuf’u hocada okumaz oldu anın bülbül dili şakımaz oldu Alnındaki nuru parlamaz oldu ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu **** Akardı Yakub’un gözünün yaşı ah ettikçe eritir dağ ile taşı Yusuf’u kuyuya attı kardaşı ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu **** Attılar kuyuya ölüm kastına Cebrail yetişti Rabbin dostuna İhlâs ile çıktı suyun üstüne ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu **** Bir dertli bulsam da derdime yansam yandım hasretine bağrım dağlasam Yusuf’un cemalin bir daha görsem ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu **** Bezirgân geçip giderken yolunda Yusuf’u bulup çıkardı kuyudan Yusuf sonra oldu Mısır’a sultan ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu **** Yusuf’un gömleğin al kan ettiler kurtlar yedi diye bühtan ettiler Yusuf’u götürüp bilmem nettiler ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu **** Kenan’ın kurtları toplanıp geldi biz yemedik diye içtiler andı Yakub’un feryadı Arşa dayandı ağlar Yakub ağlar Yusuf’um deyu