Ahmet Haşimoğlu-Nefsimmiş Meğer

Yıllardır kendimi, güyâ tanırdım; Sanık ben, yargıç ben, hep aklanırdım. Şeytanı, en büyük düşman sanırdım; Ondan da beteri.. Nefsimmiş meğer. **** Gönlümü, hevâya kaptıran oymuş, Şuuru şehvete saptıran oymuş, Tutkuları, putlar yaptıran oymuş, En sinsi düşmanım.. Nefsimmiş meğer. **** Övgü dolu sözlerine kanmışım; ”Kalbin temiz” demiş, gerçek sanmışım. Hakk’ı ancak, zor günümde anmışım, İçimdeki nankör.. Nefsimmiş meğer. **** Öyle sevdirmiş ki, dünyayı bana; Saraylar kurmuşum, üç günlük cana. Hevâ heves denen, çöplükten yana Beni sürükleyen.. Nefsimmiş meğer. **** Meyhane meyhane, hayâl kurmuşum, Çamurlu yollarda, yalpa vurmuşum, Adresi hep, münâfıktan sormuşum; Koynumdaki yılan.. Nefsimmiş meğer. **** Dalmışım.. Her akşam cümbüşle meşke, Kalmamış dilimde, riyâdan başka. Bir kadehlik, ömrü olan bir aşka; Beni kul eyleyen.. Nefsimmiş meğer. **** Tutkuya döndükçe, giyim markası, Yerde paspas olmuş, hayâ hırkası. Kuşatmış kaleyi, şeytan fırkası; İçindeki casus.. Nefsimmiş meğer. **** Ne kadar soyarsa, insan bedeni; O kadar olurmuş, güyâ medenî. Bu afyonu, bir çağdaşlık nedeni, Diyerek yutturan.. Nefsimmiş meğer. **** İkbâl korkusuyla, kıstırmış beni, Kur’ân kapısına, küstürmüş beni, Zulüm karşısında, susturmuş beni; Nefsimin zâlimi.. Nefsimmiş meğer. **** Namaza, ”Bayramlık” fetvâsı veren, Kullukta, ”Mevlid”i yeterli gören, Farz dururken, nâfileyi gösteren; Dalâlet rehberi.. Nefsimmiş meğer. **** Ağzım bağlı, güya oruç tutmuşum, Haramları, gözlerimle yutmuşum. Seher vakti, yorgan döşek yatmışım; Secdeye musallat.. Nefsimmiş meğer. **** Bağ bahçede, hasat vakti gelince; Hesaplar yapmışım, inceden ince, Lâkin, Allah için zekât denince; Elimi bağlayan.. Nefsimmiş meğer… **** Vermişim, ”Ne cömert” desinler diye; Üç beş çürük çarık, güyâ hediye. Arkasından, dilenmişim medhiye; Bu alkış delisi.. Nefsimmiş meğer. **** Komşuda katık yok, ben tok yatmışım, ”Tembel” demiş, gıyâbında çatmışım, Şevkât dersi vermiş, nutuk atmışım; Bu sahtekâr maske.. Nefsimmiş meğer. **** Kur’ân ehli görmüş, küçümsemişim, Üstelik cür’etle ”Yobaz” demişim. Nice kul hakkını, böyle yemişim; Oysa gerçek yobaz.. Nefsimmiş meğer.