Allahım Ne Büyüksün

Allah’ım ne büyüksün beni şâir eyledin dilimi dilin edip hikmetleri söyledin Aşk tuzağına çekip muhabbet oku atıp kafeslere kapatıp aşkın ile avladın Kafesten bırakmayıp suçuma da bakmayıp aşk yemiyle besleyip beni bana koymadın Bakınca aşkla cana hayat verdin sen bana âsî-yi gümrâh iken günâhımı saymadın Aşkın ile tavladın nice kuşlar avladın yoluna kurban edip kanlarına doymadın Aşkın çileli yolu harab ediyor kulu feryâd-ı figanları kulak verip duymadın Her gün binlerce kurban kanı revân içinde fedâ olurken aşka elin kana boyadın Seçtiklerin kurbana bakmayanlardır cana seçerken şöyle baktım denî canı almadın Yunûsî sana hayran al fedâ olsun bu can canımı verir iken hiç de acı duymadım