Beytullahta Ben

Yeşil sancak altında kaç milyon insan, Ne tenleri benzer, ne dilde lisan… Olmuşlar… Tek yürek, tek beden de can; İnsanlığı gördüm… Beytullah’ta ben… **** Yedi bağın gülü, aynı destede, Yetmiş iki millet, aynı listede, Kaç milyon ”Âmin” der, aynı bestede; Tevhîd’le haşroldum… Beytullah’ta ben… **** Sinelerde alev, ne kül ne duman, Dillerde bir soru: ”Vuslat ne zaman?” Cehennem söndürür, böylesi îman… Aşk ne imiş gördüm… Beytullah’ta ben… **** Okyanuslar aşmış, gelmiş nicesi, Aç, susuz, uykusuz, gündüz gecesi… Her nefes, dilinde Kur’ân hecesi; Sevdalılar gördüm… Beytullah’ta ben… **** Rabb’in o davetli misafirleri; Doldurmuş, Mekke’de her karış yeri. Dillerinde dinmez, ”Lebbeyk” sesleri, Arş’a yollar gördüm… Beytullah’ta ben… **** Bir damla misali, kapılmış sele; Zengin, fakir, paşa, nefer elele… Yan yana secd’eder, sultanla köle; Mahşerle tanıştım… Beytullah’ta ben… **** Kimi, ayağında yarım çarığı; Kaç yerinden kanar, topuk yarığı… Meğerse; kefenmiş başta sarığı, Ne âşıklar gördüm… Beytullah’ta ben… **** Baktım… Sofrasında, nice melekler; Bir tas zemzem suyu, kuru ekmekler, Gözleri Kâbe’de iftarı bekler, Tokluğuma yandım… Beytullah’ta ben… **** Bir zerre gözü yok, dünya aşında, Âhir rızkın arar, harman başında, Hakkın nazarını, Kâbe taşında; Gören gözler gördüm… Beytullah’ta ben… **** Kiminde kalmamış, derman bacakta; İki büklüm yürür, gitmez kucakta… Erimiş.. Kaybolmuş.. Cenâb-ı Hakk’ta Pervaneler gördüm.. Beytullah’ta ben… **** O kambur sırtında, eski torbası, Torbasında sanki, Cennet urbası.. Hele bir, kıyamda var ki durması; Göz göz oldum, doldum… Beytullah’ta ben… **** Hacerü’l-Esved’de adın yazdıran, Rükn-ü Yemani’de gönül kazdıran İman pençesinde nefsi ezdiren, Yücelen ruhuna, Arş’ı gezdiren, Ne veliler gördüm… Beytullah’ta ben… Evliyalar gördüm Beytullahta ben **** İbrahim Makâmı, sultan sofrası; Sunulur herkese, bir kevser tası… Bir cennet şöleni, perde arkası, Ne sahneler gördüm… Beytullah’ta ben… **** Kaç yerden açılmış, gökte kapılar; Ardında saraylar, zümrüt yapılar, Vâdeleri sonsuz, nice tapular; Elden ele gördüm… Beytullah’ta ben… **** Durdum da, tavâfı seyrettim hayran; Gördüm: Bir kâinat misâli devran… Hangisi melektir, hangisi insan? Şaşırdım çok zaman… Beytullah’ta ben… **** Yaş desem… Yaş değil, gözlerden akan, Bir sel ki, günahlar bendini yıkan… Kâbe göklerinden, semaya çıkan; Merdivenler gördüm… Beytullah’ta ben… **** Dağlar, taşlar, vecde gelmiş kavrulur, Kum tanesi, ”Allah” diye savrulur… Göz nereye baksa, Rahman’ı bulur, Ne zikirler duydum… Beytullah’ta ben… **** Gördüm ki; bu dünya bir oyalanma, Halime bakıp da, mutluyum sanma. Bedenim Kâbe’den uzakta amma; Gönlümü bıraktım… Beytullah’ta ben