Bir Muazzam Padişahsın Ki Kulundur Cümle Şah

Bir muazzam pâdişâhsın ki kulundur cümle şâh Kurb-i “ev ednâ”ya vaz’ oldu seninçün tahtgâh Nüh felek heft zemîn ancak sana bir bârgâh Emrine mahkûmdur âlem her sözün vahy-i ilâh Es-salâtu ve’s-selâm ey hâdî-i râh-ı Hudâ Küntü ‘âsî yâ şefî’al-müznibîn işfa’lenâ Olalı ruh-sûde pâ-yı pâkine arş-ı berîn Aşkın ile dembedem cevlân eder ey şâh-ı dîn Ravzan için çağrışup der her melek ya mü’minîn Hâzihî cennâtu ‘adnin fedhûluhâ hâlidîn Es-salâtu ve’s-selâm ey hâdî-i râh-ı Hudâ Küntü ‘âsî yâ şefî’al-müznibîn işfa’lenâ Hâk-i Ravza’ndan güneş nûr eyler iken iktibâs Gerd-i pâyın kühl-i çeşm-i cân ederken mâh-tâb Yâ aceb mi arşa fahr eylerse Ravza’nda türâb Câna minnet idi na’leynin de olsa âfitâb Es-salâtu ve’s-selâm ey hâdî-i râh-ı Hudâ Küntü ‘âsî yâ şefî’al-müznibîn işfa’lenâ Kim ki nûr-i mihr-i zâtın mazhar-ı âgâhıdır Ahter-i İslâm içinde evc-i dînin mâhıdır Kim gulâm oldu derinde kâinâtın şâhıdır Mûrun olmak âsitânında Süleymân câhıdır Es-salâtu ve’s-selâm ey hâdî-i râh-ı Hudâ Küntü ‘âsî yâ şefî’al-müznibîn işfa’lenâ Hangi hâke bassa pâ-yı devletin ol Tûr olur Cânib-i Hakk’dan tecelliyyât ile pür-nûr olur Her nazarda aynına vech-i Hudâ manzûr olur Bu Selâmî hizmet-i na’tın ile mağfûr olur Es-salâtu ve’s-selâm ey hâdî-i râh-ı Hudâ Küntü ‘âsî yâ şefî’al-müznibîn işfa’lenâ