Demiş Peygamberi Zişan

Demiş Peygamberi zîşan Kamu dertlerin devâsı Sıdk ile tövbey istiğfar Kabul Mü’min’in duâsı Zembim çok diye üzülme Rahmet’i zenbinden fazla Yeter ki sen sığın O’na Çün O kulunun Hüdâsı Tövbe kılan olur mağfur Gaffar eyler onu mesrur Rahmetinden eylemez dûr Tevvâb’ı sever Mevlâ’sı Olma sen Rabb’ini nisyân Unutmaktır Hakk’a isyân Bak tövbe etmedi şeytân Oldu cinlerin ednâsı Âdem zenbine ağladı Affetti O’nu Mevlâ’sı Şeytân Hakk’a karşı geldi Olmadı Hakk’dan recâsı Şeytân ve yoldaşlarına Hakk tövbeyi nâsip etmez Onlara öğüt kâr etmez Çün cehennemden mayası Şeytân’ın yolunu tutma Gümrâhsan tövbey unutma Tövbe edin affedeyim Bu söz Rahmân’ın nidâsı Ahi Bişr-i Hafî’ye bak Berduş iken yüceltti Hakk Tanıttı Velî olarak Oldu kulların en hası Yunûsî dostlara ünle Sen dâhî öğüdü dinle Hemhâl olacaksın sinle Budur sözün hulesâsı