Erenin Kandiliyle Gel

Erenin kandiliyle Gel gönlünü aydınlat Namazı mâneviyle Sen vur göklere kanat Sözün özünü deyim Kalma kabukta beyim Kabuktan inip öze Mânâ lezzetini tat Kendini bir şey sanıp Odu gaflette yanıp Erene sırtın dönüp Hâlini etme berbat Âkil ol kılma dâvâ Erendendir bu mânâ Ma’kes olup Rahmân’a Eyle mahlûka şefkat Sevdim de Lemyezel’i İrşâd için gazel’i Anlatmaya güzeli Verdiler bana ruhsat Soyunursan dost yıkar Zâhir libâsın çıkar Zâhirini etme bar İstiyorsan sen esbat Olursan ehl-i mânâ Kalmazsın aş’ı nân’a Sığınırsan Rahmân’a Eylersin dâim rahat Tâlip isen mânâ’ya O dilber-i ra’nâ’ya Ermek için ulyâ’ya Erene eyle hizmet Yunûsî dinle beni Besleyp semirtme ten’i Hasreder isen can’ı Bulursun yüce devlet