Gül

Evrenin nazlı gülü Burcu burcu kokan çiçekler arasındaki gülşenden Bütün sadeliği güzelliği üzerine toplayan Pırıl pırıl etrafını rayihasıyla sarhoş eden bir gül O gülşendeki tüm çiçeklerin belki saygıdan Beklide gözleri kamaştığı için Başlarını kaldıramadan Boyunları bükük O’nu temaşa ettikleri gibi Ya şu bülbüle ne demeli Nasılda şakıyor ne güzel nameler yakıyor Hiç solmayan güzelliği daha da artar Bilinmeyen yönlerinin de keşfedilmesiyle daha da nadideleşen Ey nazlı gül nazlı çiçeğimiz dedik gülümüz dedik Bilseydik de O’na sözlerin en güzeliyle hitap etseydik Bu gece bir gülşene girdik ki ne gülşen Ve o gülşende bir gül seyr eyledik ki ne gül Karşımızda Habib-i Kibriya Hatemül Enbiya Kainatın en güzeli Evet O’nu sevmek hem de ölesiye sevebilmek O’nu anlatmak Hayır hayır anlatamamak O’nu anlatmaktan aciz kalmak…