Gül Ölür

Kefenlenir saçlarım beyaz beyaz akar gider zaman dostlarım ölür Kış içinde gizlenmiş serin bir yaz seherlerde dört mevsim birden ölür Zaman ölür mekân ölür gül ölür zamanlarda saklı ömürler ölür Sermayesi ümid imiş müminin tenhalarda gözyaşları dökülür **** Her ne kadar yaşasak ta ölsek te ondan geldik yine ona dönülür Yolculuktur yaşanılan âlemde ölüm ile bütün sırlar çözülür Zaman ölür mekân ölür gül ölür zamanlarda saklı ömürler ölür Sermayesi ümid imiş müminin tenhalarda gözyaşları dökülür **** Anan ölür baban ölür eş ölür gözlerinden akan yaş bir bir ölür Biter gider her şey geçicidir gör bâki olan âlemlerin Rabbidir Zaman ölür mekân ölür gül ölür zamanlarda saklı ömürler ölür Sermayesi ümid imiş müminin tenhalarda gözyaşları dökülür