Kalbimin Levhinde Ancak

Kalbimin levhinde ancak kāmet-i yâr elfi var, Pîş-i çeşmânımda yârin nokta-i ruhsârı var. Başka harf öğretmedi üstâd-ı aşk-ı lem-yezel, Bildiğim bir, gördüğüm bir, sevdiğim Allâh var Ger zemînin altı üstü olsa birdir âşıka, Sidre’den makbûl o yer ki onda vechullâh var. Çıksa eflâke ne hâsıl âşıka olmazsa yâr, Cennet-i âlâ o câh ki onda aşkullâh var. Sağ u sol, arz u semâ mîrâc için farklı değil, Çünki maksad vuslat-ı Hak, bir cemâlullâh var. Âşık u mâşûka bak, hem mest ü sâkîyle müdâm, Kâinâtta, cümlede mevcûd nûrullâh var. Kâbe-i rûy-i nigârı tavf eden uşşâk-ı yâr, Varlığı yâre verip der, ben yokum Allâh var. Kutlu olsun Yûsuf-i Ken’ân’a mîrâc-ı güzîn! “Lâ” ye saldı Ken’an’ı “illâ” dedi Allâh var!