Öz Eleştiri

Yürekte yara yok, sözlerde tesir Tükettik her şeyi, neyimiz kaldı En derin mânâlar maddeye esir Tükettik her şeyi, neyimiz kaldı Belki delirmedik ama kudurduk Nefsimize göre bir dünya kurduk Zevkin de keyfin de dibine vurduk Tükettik her şeyi, neyimiz kaldı İliklere kadar girdi siyaset Fikir müflis, vizyonumuz hamaset Önyargının adı oldu feraset Tükettik her şeyi, neyimiz kaldı Ufuk olmayınca dünden dem vurduk Yarını olmayan günden dem vurduk Biraz sıkışınca dinden dem vurduk Tükettik her şeyi, neyimiz kaldı Düzenbaz diriler düşünce gözden Ölülerden medet umduk bu yüzden Âlâ düşman mı var ki bize bizden Tükettik her şeyi, neyimiz kaldı Bozacının şahididir şıracı Nereye el atsan durum çok acı İbadetler bile reklam aracı Tükettik her şeyi neyimiz kaldı Mülkün kölesiyiz, makamın kulu Kaydı şirazemiz, şaşırdık yolu Müzeye kaldırdık sağ ile solu Tükettik her şeyi, neyimiz kaldı Dünyayı verseler yine yetmiyor Tamahkâr olunca istek bitmiyor Hiçbir şey kimseyi tatmin etmiyor Tükettik her şeyi, neyimiz kaldı Ömründe bir kalbe dokunmayanlar İnsandan, insaftan, halden ne anlar Masal olup gitti güzel zamanlar Tükettik her şeyi, neyimiz kaldı İşiten sağırlar, gören körleriz İş lafa gelince esip gürleriz Fırsatı bulunca her haltı yeriz Tükettik her şeyi neyimiz kaldı Mefhumu öldürdük, ruhumuz yasta Kibrimiz dorukta, kalbimiz hasta Vefadan eser yok, sabır iflasta Tükettik her şeyi, neyimiz kaldı