Şehirde Sabah

Bir zamanlar ezanla uyanılırmış, Ne rutubetten şikayet Ne ağız dolusu küfür Ne başucunda nöbeti çalar saatlerin… **** Bir zamanlar ezanla uyanılırmış Güneş doğmazmış üstüne Uykuda insanoğlunun Şehrin serin sokakları Birbirini selamlayan Güleryüzlü insanları Muhabbetle karşılarmış. **** Bir zamanlar ezanla uyanılırmış Besmeleyle başlanırmış gündüze Kepenkler besmeleyle açılır **** Besmeleyle kesilirmiş kumaşlar Kardeşine gönderirmiş müşterisini Günün ilk işini yapan esnaflar. **** Bir zamanlar ezanla uyanılırmış Bir anda çarşı Pazar Birbirine dua eden Güler yüzlü insanlarla dolarmış **** Bir zamanlar ezanla uyanılırmış Ve kadınlar ilk ağızda Komşusunun derdi için ağlarmış. **** Bir zamanlar ezanla uyanılırmış Çiftçi işçi esnaf memur Aynı tarağın dişleri gibi eşit Aynı duvarın taşları gibi kenetlenirmiş Ne yerli ne yabancı Kimsenin gurbetlik çekmediği Şehirler varmış. **** Bir zamanlar ezanla uyanılırmış Evlerden camilere dolarmış mahalleli İçlerinden en akıllı ,en münasip En muttaki olanı geçermiş öne Birlikte yönelirlermiş evrenin sahibine Birlikte çözülürmüş cümle sorunlar Hem de caminin içinde. **** Bir zamanlar ezanla uyanılırmış Bayram namazından sonra Kucaklaşır helalleşir gülüşür Kurbanlar keserlermiş Allah yoluna Yürekler birbine ikram etme yarışında Böylece bir anda çarparmış… Bir zamanlar ezanla uyanılan Şehirler varmış…