Sen Sen Ol da

Yüreğinde yoksa, Allah inancı, Bil ki; budur seni, kemiren sancı. Ruhunla bedenin, iki yabancı; Bu çatık çehreyle, bitmez bu yarış, Sen, sen ol da önce… Kendinle barış. **** Deryâda bir damla, bu dünya malı, Nimet ormanında, bir kuru çalı, Seni teslim almış, bir kahve falı, Bu karanlık yolda, bitmez bu yarış, Sen, sen ol da önce… İlimle barış. **** ‘İyi gün dostu’na yaslanıyorsun, Bedenî hazlarla, süsleniyorsun, Yalnız, madde ile besleniyorsun, Mânâdan kaçmakla, bitmez bu yarış, Sen, sen ol da önce… Gerçekle barış. **** Ölüm kuşkuları, kalbine sinmiş, Akıl antenleri, bâtıla dönmüş, Gönül ekranında, görüntü sönmüş, Ölümden korkmakla, bitmez bu yarış, Sen, sen ol da önce… İmânla barış. **** Fakire verirsin, açarsa avuç, Yırtık bir elbise, delik bir pabuç. Bilesin ki; yoktur, fakirlikte suç; Kulu incitmekle, bitmez bu yarış, Sen, sen ol da önce… İnsafla barış. **** Yardım defterinde, kaç öksüzün var? Kaç yetim giydirdin, bu güne kadar? Kırkta bir vermekle, servet mi batar? Zekâttan kaçmakla, bitmez bu yarış, Sen, sen ol da önce… Borcunla barış. **** Kapına geleni, savdın başından, Duygulanmadın mı, o göz yaşından? Kurtar şu çehreni, çatık kaşından, Sevgiden kaçmakla, bitmez bu yarış, Sen, sen ol da önce… Şefkâtle barış. **** Bak da gör, altına yerler serilmiş, Üstüne yedi kat, gökler gerilmiş, Emrine binlerce nimet verilmiş; Hakk’a kulluk yarışıdır, bu yarış, Sen, sen ol da artık… Kur’ân’la barış.