Tevbe(Af Makamına)

Allah’ım,günahkar bir sesleniştir bu. Günahların yükselemeyeceği yüce katına Şanın ne yücedir Sen’in ki; Mülk elindedir.. Ve Sen herşeye Kâdir’sin. Kudretin herşeye galiptir. Ve Sen çok bağışlayansın, Yedi göğü birbiriyle âhenk içinde yaratan sensin.. Dünya semasını kandillerle süsleyensin Sen’in ilmin en gizli işlerin bütün inceliğine nüfuz eder. Sen herşeyden hakkıyla haberdarsın Haberdarsın benden,dünümden,bugünümden ve yarınımdan Bir ömrü işte böyle yele verdim, savurdum Şimdi pişman,perişan gelip duaya durdum.. Geçmişi ve geleceği yüreğime aldım da Kendimi avuttum,nefsimi unuttum.. Kalbimin cennetinde nefsime uyan Âdem, O yüce dergaha gözlerimden seslenir, Ve Hz.Nuh,toplar kalbimde ne kadar duygu varsa, Nefsimin tufanından korumaya çalışır. Hz.İbrahim’in ateşe atıldığı mancınık yüreğimdedir benim Kendisinden başka ilah olmayan Sübhan! Zalimlerden oldum ki merhamete muhtacım Huzuruna alsan da beni böyle perişan Benim hakkımda olan hükmün başımda tâcım.. Evladının acısıyla yanan bir anne kalkıp Uzatırsa detgahına titreyen ellerini, bu tevbemi sunuyorum o ellerle birlikte… Gecenin bir vaktinde, Herkes istediği ile,sevdiği ile hemhâlken, Yetim kalmış bir yürek sessiz sessiz ağlarken, Bakarsa bir an olsun yıldızsız gökyüzüne, Ve melekleri inleten edayla seslenip, “Allah ” derse derinden, Ve “lebbeyk” nidaları gelirse göklerinden, O öksüz haykırışa katıyorum tevbemi… Günahları yüzünden mahkum olur ya insan.. Kimse görmesin diye,görüp gülmesin diye Kirlenen ellerini kapatır ya yüzüne Ve günlerce acıyla inler inler ya Vicdanından yükselen alev gibi bin sesle Uykusuz gecelerin ışıdığı zamanda Karanlığın gökyüzüne yakın olduğu anda Secdelere kapanıp; “Ya Rabbi!Ben pişmanım,ben pişmanım Ey Rahman” diyerek geçer ya kendisinden O pişman baygınlığa sunuyorum tevbemi… Simsiyah ve pis köle diye hakaretler var Habeşlinin gözlerinde Güneş batmayı hiç bu kadar istememiştir Kendisinden başka ilah olmayan Sübhan! Zalimlerden oldum ki merhamete muhtacım Huzuruna alsan da beni böyle perişan Benim hakkımda olan hükmün başımda tâcım.. Çöl, serinliğe böylesine hasret duymamış Ve bir taş pamuk kadar hafif olmayı bu denli istememiştir Çünkü bir Bİlal vardır ortada..Ve kucağında bir kaya.. İnkar tekliflerine ızdırap yüklü o dil,taptaze bir ruhla cevabı dillendirir “Allah bir,Allah bir” Kumların üstündeki o simsiyah bedenden dökülen terlerle yıkıyorum tevbemi