Yağmur

Var edenin adıyla insanlığa inen nur Bir gece yansıyınca kente Sibir dağından Toprağı kirlerinden arındırır bir yağmur Kutlu bir zaferdir bu ebabil dudağından Rahmet vadilerinden boşanır ab-ı hayat En müstesna doğuşa hamiledir kainat Yıllardır bozbulanık suları yudumladım Bir pelikan hüznüyle yürüdüm kumsalları Yağmur seni bekleyen bir taş da ben olsaydım Hasretin alev alev içime bir an düştü Değişti hayal köşküm gözümde viran düştü Sonsuzluk çiçeklerle donandı yüreğimde Yağmalanmış ruhuma yeni bir devran düştü İhtiyar cübbesinden kan süzülür nebinin Gökyüzü dalgalanır ipekten kanatlarla Mehtabını düşlerken o mühür sahibinin Sarsılır ebu kubeyz kovulmuş feryatlarla Evlerin anasına dikilirken yeşil bayrak Yeryüzü avaredir yapayalnız ve kurak Zaman ayaklarımda tükendi adım adım Eyula bir ağ gibi ördü rüyalarımı Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım