Yunusi'yi Mevlası

Yunûsî’yi Mevlâ’sı Aşkına biliş etti Ol aşkın tezgâhında Şiire giriş etti Bulmamıştı irfânı Dilde idi Kur’ân’ı Kurumuştu îmân’ı Kurusunu yaş etti Arındırdı gönlünü Sattı aşka ömrünü Tanıtarak kendini Hallerini hoş etti Edince gönle nazar Yunûsî şiir yazar Gâfil şiire kızar Bilmez kötü iş etti Münkir âşığı kınar Gaflet oduna yanar Hakk kulu böyle sınar Gönüllerin taş etti Münkirlerden kaçalı Selâm deyip geçeli Mânâ’lara göçeli Aşkıyla yoldaş etti Muhabbet ile baktı Hased’i kîn’i yaktı Nefsin bendini yıktı Sevene kardeş etti Din ile diyânete Yetmiş iki millete Yek nazarla baktırıp Sırrına sırdaş etti Celâlinde var cefâ Cemâlinde pür safâ Daldırıp celâline Kudretinde tuş etti Aşkı inkâr edeni Hased’i kin güdeni Kahrı İlahi ile Gözlerini şaş etti Yunûsî sevdâsıyla Gönlünde Mevlâ’sıyla Düşürdü Hakk yoluna Bak Yûnus’a eş etti