Yüz Bin Peygamber

Hor bakma sen toprağa, Toprakta neler yatar? Kani bunca evliya, Yüz bin Peygamber yatar. Cennette buğday yiyen, Gaflet gömleğin giyen, Hem dünyaya meyleden, Âdem Peygamber yatar. Arkasıyle kum çeken, Göz yaşıyle yuğuran, Kabeye temel kuran, Halil Peygamber yatar. Vücudunu kurt yiyen, Kurt yedikçe şükreden, Belalara sabreden, Eyyup Peygamber yatar. Balık karnında yatan, Deryaları seyreden, Kabak kökün yastanan, Yunus Peygamber yatar. Kuyuda nihan olan, Kul deyuben satılan, Mısır’a sultan olan, Yusuf Peygamber yatar. Yusuf’un yavu kılan, Kurt ile dai kılan, Ağlayıp gözsüz kalan, Yakup Peygamber yatar. Asasın ejder eden, Bahre vurup yol eden, Firavun helak eden, Musa Peygamber yatar. O Allahın Habibi, Dertlilerin tabibi, Enbiyalar serveri, Resul Muhammed yatar. Hayber kalasın yıkan, Kafiri oda yakan Şahinler gibi bakan, Ali gibi er yatar. Ata ana gülleri, Kur’an okur dilleri Fatm’ana oğulları; Hasan, Hüseyin yatar. İğnesin suya atan, Balıklara getirten Tacın tahtın terk eden, İbrahim Ethem yatar. Gündüzler saim olan, Geceler kaim olan. Ariflerin sultanı, Bayezit Bestami yatar. O Hakikat erleri, Geçti dünyadan her biri Konya’da o Mevlana, Hüdevandigar yatar. Çoktur Hakk’ın has kulları, Fikr eyle sen bunları. Saysam o erenleri, Görsen ne sultanlar yatar. Yunus, sen de ölürsün, Kara yere girersin. Kara yerin altında, Çok günahkar kul yatar.