Yüzün Ayinei Alemdir

Yüzün âyîne-i âlemdir andan Hakk hüveydâdır Kamusu mahv-ı Zât’ın cüz’ ü küll hep sende peydâdır Senin hüsnüne hayrân olmadık kim var şu âlemde Cemâlin görmeğe hep kâfir u mü’min müheyyâdır Seni her kim ki inkâr eyleyip tasdîke gelmezse Tulû’-ı şemsi görmez anasından doğma a’mâdır Nazar kıldıkça cânlar bahş eder çeşmin Mesîhâ tek Ne bînâdır ki “mâ-zâğa’l-basar” şânında gûyâdır Şu kim dâmânını tutdu sana cân ile râm oldu Makâmı “Kâbe kavseyn” lâne-i rûhu “ev ednâ”dır Özün her kim ki fânî eyleyip sende bekâ buldu Vücûdu şübhesiz hem esmâ hem müsemmâdır Yüzün âyâtını anlar ârif olan ne mushafdır Anı zâhid ne bilsin nice sûret nice ma’nâdır Kimin kim rıfk ile aldın elin buldu saâdet ol Anın kadrin yüceltdin menzili a’lâdan a’lâdır Eğer buldunsa ey dil yârı hâsıl oldu maksûdun Ne istersin daha matlûb-ı gayrın sana lâ lâdır Vücûdun gark-ı bahr-ı vasl-ı yâr et hicrîden kurtar Ki mahv-ı mahz-ı Zât-ı Mutlak ise işbu deryâdır Koyup gayrı kuyûdun dilde Mevlâ’yı şuhûd etmez Tecellî Tûr’una her kim ki çıkmaz sanma Mûsâ’dır Selâm ey kıble-i cânım sana rûhum mutî’indir Vücûdum tal’at-ı rûyunla gayrıdan müberrâdır Hulûsî cezbe-i aşk ile yazdın sen bu güftârı Şu dem kim bilmez idin nice elfâz nice imlâdır