Zamane Müridleri

Zamâne müritleri Şeyh’ten daha Şeyh oldu Şeyh’ine sırtın dönüp Şeytân’a yüzün döndü İhlâsla yola girdi Hakk rızasıydı derdi Aşkla önde giderdi Önce iyi bir ihvandı Şeytân gönlüne girdi Fitne fesadı verdi Haydi dedi gönderdi Baş olmaya sulandı Şol câhilin hödüğü Haramdır hep yediği Yalan gıybet dediği Kendini âlim sandı Der şeytân sen âlimsin Geç başa muallimsin Ben de derim zâlimsin Gaflet oduna yandı Din meydanına girdi Âleme fitne yaydı Adını ihlâs koydu Kin nefrete boyandı Oldu dünyâya haris Sardı gönlü kötü his Verdi vesvesey habis Çün şeytân’a güvendi Ameli haset fesat Etti ümmeti ifsat Aldı şeytân’dan ruhsat Fıskı ile kıvandı Bak önüne attılar Kemikle aldattılar Hödüğü baş yaptılar Makam ile sınandı Metheyledi câhiller Sahiplendi kâhiller Tasvip etmez âkiller Âriflerce kınandı Sinsi sinsi gezmeyin Ara açıp bozmayın Yazdığıma kızmayın Gönlüme ilhâm geldi İlm-i hikmeti bilmez Âmâ’dır gözü görmez Gâfil vefâyı bilmez Yeter artık yaz dendi Yunûsî sen âkil ol İstersen Mevlâ’ya yol Yol içinde çoğu kul Şehvet ile bulandı