
Açıklama
"Veysel Karânî" ilahisi, Yemenli Üveys el-Karanî'yi anlatır. Üveys, Hz. Muhammed zamanında yaşamış ve Müslüman olmuş, ancak onu hiç görememiştir; rivayete göre yaşlı annesine bakmak için yanından ayrılamamış, Medine'ye geldiğinde de Peygamber'i evinde bulamadan dönmüştür. Tasavvufta, görmeden seven ve gösterişten uzak yaşayan kulun örneği sayılır.
İlahinin son kıtasında "Âşık Yunus" mahlası geçer; güfte Yunus Emre'ye nispet edilir. Her kıta "Yemen illerinde Veysel Karânî" mısrasıyla biter.
Sözleri
Hakkın Habibinin sevgili dostu
Yemen illerinde Veysel Karani
Söylemez yalanı yemez haramı
Yemen illerinde Veysel Karani
****
Âşık Yunus ey der bende varaydım
Ol mübarek hub cemalin göreydim
Ayağın tozuna yüzler süreydim
Yemen illerinde Veysel Karani
****
Seherde kalkuben yola giderdi
Hakkın bin bir ismini zikir ederdi
Allah Allah deyup deve güderdi
Yemen illerinde Veysel Karani
****
Âşık Yunus ey der bende varaydım
Ol mübarek hub cemalin göreydim
Ayağın tozuna yüzler süreydim
Yemen illerinde Veysel Karani
****
Elinde asası, hurma dalından,
Sırtında hırkası, deve yününden,
Asla hata gelmez onun dilinden,
Yemen illerinde, Veysel Karani.
****
Âşık Yunus ey der bende varaydım
Ol mübarek hub cemalin göreydim
Ayağın tozuna yüzler süreydim
Yemen illerinde Veysel Karani
****
Anasından destur aldı durmadı
Kâbe yollarını gözü ırmadı
Eve geldi Muhammed’i bulmadı
Yemen illerinde Veysel Karani
****
Âşık Yunus ey der bende varaydım
Ol mübarek hub cemalin göreydim
Ayağın tozuna yüzler süreydim
Yemen illerinde Veysel Karani