Mera Guyi

Merâ gûyî ki râyî men çi dânem Çenîn mecnûn çerâyî men çi dânem Merâ gûyî bedîn zârî ki hestî Be ‘ışkem çun berâyî men çi dânem Menem der movc-i deryâhâ-yı ‘ışket Merâ gûyî kucâyî men çi dânem Merâ gûyî be kurbângâh-ı cânhâ Nemî tersî ki âyî men çi dânem Merâ gûyî eger geşteh Hodâyî Çi dârî ez Hodâyî men çi dânem Merâ gûyî çi mîcûî deger tu Verâ-yı rûşenâyî men çi dânem Merâ gûyî tu râ bâ în kafes çîst Eger morg-i hevâyî men çi dânem Merâ râh-ı savâbî bûd gem şud Er ân Türk-i Hıtâyî men çi dânem Belâ râ ez hoşî neşnâsem îrâ Be gâyet hoş belâyî men çi dânem Şebî berbûd nâgeh Şems-i Tebrîz Zi men yektâ du tâyî men çi dânem Çeviri: Bana kimsin, kimin nesisin diyorsun. Ne bileyim ben? Neden böylesine deli divanesin diyorsun. Ne bileyim ben? Bana dersin ki; böyle sürekli ağlayıp dururken Aşkıma nasıl ulaşabilirsin ki? Ne bileyim ben? Aşkının denizlerine düşmüşüm, dalgalar arasındayım. Neredesin diyorsun bana? Ne bileyim ben? Bana diyorsun ki canların kurban edildiği yerdeyim. Gelmekten korkmuyor musun? Ne bileyim ben? Bana diyorsun ki; şâyet Allah’ın kurbanıysan, Allah’a ait ne var sende? Ne bileyim ben? Bana, ne ararsın artık dersin, Nûr’un ötesinde? Ne bileyim ben? Bana dersin ki bu kafeste işin ne, Hava kuşuysan şayet? Ne bileyim ben? Benim doğru bir yolum vardı kayboldu gitti. O Hıtaylı Türk yüzünden? Fakat nasıl kayboldu? Ne bileyim ben? Ayırt edemiyorum belayı hoşluktan, esenlikten. Öylesine hoş bir belasın ki, ne bileyim ben. Bir gece ansızın kaptı gitti Tebrizli Şems, Tek olan benden ikiliği. Ne bileyim ben?