Alimi Mutlaktır Allah

Âlim-i mutlaktır Allah ilimi burhan eyledi Âşık ederek kendine aşkını ihsân eyledi Beni mânâyla besleyip can kulağıma sesleyip Tatlı canımı isteyip gönlüme ferman eyledi Hasta idim nefse meftun etmiş idi nefs beni dün Olmuş idim dertle mekzum derdime derman eyledi Aşkın yoluna düşürdü halkı başıma üşürdü Belây sel gibi taşırdı küfrümü îmân eyledi Ne yaka kaldı ne de yen yırtılarak çâk oldu ten Zerre kadar kalmadı ben aşk varlığ talan eyledi Âşık olunca ben O’na taktı yeleği eğnime Çaldı ilmeği boynuma yoluna kurban eyledi Dînîm îmânım aşk oldu bütün vârımı aşk aldı Aşkı bilmeyen gabîler münkir dey bühtân eyledi Aşk hal içinde bir hâldir münkirler der aşk vebâldir Onlar elif değil dal’dır nefs mânâdan men eyledi Varlığım O’na karıştı ten değil rûhum ulaştı Kalmayınca varlık bende cihâna sultan eyledi Sanırdım Hakk’tan ayrıyam o ayrıdır ben gayrıyam Zannetmeyin ki deliyem dost beni hayran eyledi Bildim O’nun ef’al sıfat gördüm bütün vücutta zât Dolu onunla kâinat âlemi nurdan eyledi Bir nefesten Âdem’e can nefhetti ruhundan hûban Koyarak gönlüme Kur’ân Hakk canlı Kur’ân eyledi Bak dedim bir acayip söz insandaki mânâ’yı çöz Kabuk değil aslolan öz canda cevelân eyledi Gönlümü aldı götürdü sevgiyi koydu getirdi Nefsin işini bitirdi kendine vildân eyledi Yunûsî gördüm nice hal yokluk ile buldum ikbâl Eyleyince Hakk’a îsal ruh Hakk’la seyrân eyledi