Aşık Olan Kişi Daim

Âşık olan kişi dâim Dostun yolun düze dursun Âşıklara ta’n eyleyen Îmân evin boza dursun Sabreden münkir taşına Bilmez ne gelir başına Ebû Cehil kuyusuna Cehd eyleyip kaza dursun Bugün kendi hâlin bilen Oldur varıp menzil alan Ele bakıp yolda kalan Yol erine göze dursun Bil Tanrı’ya kulluk iden Doğru gider dost iline Şudur budur diyen tâgî Yoldan çıkıp aza dursun Buldu bulan ma’nâ yüzün Kesb eyleyip irfân özün Geldin câhil, ilmin yüzün Okusun hem yaza dursun Mürşide gönül vermeyen Meydâna doğru girmeyen Hâlin anda göre yarın Bugün bunda beze dursun Hakk’ı gerçek sevenlerin Aşk odına girenlerin Nişânı budur anların Kalbi yanıp sıza dursun Yedi tamu ne şeydür ki Bilin oldur merd isteyen Bülbül olup verd isteyen Güzden geçip yaza dursun Gerçeklere eren kişi Dostu ayân gören kişi Açma bu sırrı nâdâna Ferdâ çekip geze dursun Kim ki şâha lâyık ola Çirkini ol sâfî kıla Kâl olmağa tarîkatin Potasında sıza dursun Gerçek âşık dost bağında Kevser şarâbın nûş eder Nefsinin gamında gezen Mercimeğin süze dursun Hakk kalbine ilhâm eder Anın içün söyler dili Ümmî Sinan sır ilinde Gördüceğin yaza dursun