Aşıkların Ciğerleri

Âşıkların ciğerleri yana geldi yana gider Âşık olan aşk mey’ine kana geldi kana gider Söyle hele dönmeyen ney yaratılmış olan her şey Aslının özlemi ile döne geldi döne gider İnsan isen eyle îmân böyle imiş emri ferman Dünyâya gelen her bir can öle geldi öle gider Dinleyin beni gardaşlar tanır Hakk’ı kurtlar kuşlar Ölür iken gözden yaşlar aka geldi aka gider Şol Âzrâil geldiğinde insan onu gördüğünde Ölüm korkusu ciğeri yaka geldi yaka gider İşin aslını bilenler baştan sonunu görenler Îmân içinde ölenler güle geldi güle gider Olan bildiğiyle âmil çalışıp da olan kâmil Olup dost bağında bir gül koka geldi koka gider Gönlü kuru hâli yalan Allah dese dilde yavan Şol gâfile ölüm ahret şaka geldi şaka gider İster genci ister goca gerek hacı gerek hoca Gâfil canı îmânsızca çıka geldi çıka gider Nidâ edip bağırsan da gelmez yola çağırsan da Münkir bize deli ismin taka geldi taka gider Hâsıl kesmek gerek sözü yâre vuslat ister özü Yunûsî’nin gönül gözü baka geldi baka gider