Atlılar

Issız, sıcak çölleri, karşı karlı dağları Çoktan aşıp gittiler Kayboldular uzaktan Önden giden atlılar… Ben burada kaldım böyle İşleri aceledir, çok uzundur yolları Bense geride kaldım Yetişemedim size, önden giden atlılar… Doğuya ve batıya, güneye ve kuzeye Yayıldılar dört yana Issız, sıcak çöllere Önden giden atlılar… Gittiler, hep gittiler, aştılar kızgın çölü Toprak tükendi bir gün Denize ulaştılar Önden giden atlılar… Çektiler dizginleri, kendileri dursa da Atlar duramadılar Çaresiz kalıp birden At sürdüler denize Önden giden atlılar… Önlerinde okyanus, kızgın bir çöl arkada Asıl içlerindedir zaptedilmez bir deniz Önden giden atlılar… Taktik değişti diye bıraktılar atları Atlar ise bu kıyıda sanki sevgili gibi Onları beklediler, günlerce beklediler Yeri yırtar ayaklar, göğe fırlar başlar “Nereden çıktı bu deniz, bizi ayıracaklar” Önden giden atlılardan… Sevgiliden daha zor ayrılmak bu atlardan Buğulanmış gözlerle geri dönüp Onları gemilere aldılar Önden giden atlılar… Üç gün duramadılar yaptıkları gemide Karşı kıyıda yeni güzel atlar buldular Yaktılar gemileri Önden giden atlılar… Vardılar Kurtuba’ya, inmediler atlardan Gülle karşılandılar Ne güzel atlar bunlar, bunca yol çiğnediler Çiçek çiğnemediler Önden giden atlılar… İşleri aceledir, çok ağırdır yükleri İşte vurur ki kalbim Duyulan nal sesleri Önden giden atlılar… Önden giden bu atlar seni gördüler kalbim Sahabe atlar bunlar Dünyanın beklediği önden giden atlılar Önden giden atlılar…