Sözleri
Ölüm tacirleri kol geziyor
Beleş dünyalar satanlar
Daha filizken soluyor
Kent ışıklarında çocuklar, kızlar
Geç gelen günün sabahında
Bir beyaz sancıda
Kum taneleri gibi dökülüyorlar
Hayatın avuçlarından
Pembe kabus, beyaz zakkum
Ve bir sessiz çığlık
Karanlığın koynunda kayboluyorlar
Gözyaşları yüreklerin ateşinde
Karanlığın koynunda boğuluyorlar
Bir anlık mutlulukta bulmuş beni
Annem babam
Ve ruhum yıllardır
Varoluş kavgasında
Sevmek, yanında olmaktır
Benim sevgilerim uzaktan, uzaktan
Gülümseyen bir yıldızım var
Emzirdiğim, sessiz çığlığımdan
Çatlamış dudaklar gibi susuz kaldım
Ağlasam yağmurlar yağar mı yalnızlığıma
Hayal dünyasından uyanıp
Düş bile kuramadan, gidiyorum
Zulamda bir sevda kaldı
Sözlerin susmaya hakkı yok
Ölünce unutulursunuz
Sustum ve öldüm
Siz yoktunuz