Bahri İdim Hakikatin Ummanına

Bahrî idim hakîkatin ummânına dalıp geldim Nûr-ı bâkî âleminin sırrın andan alıp geldim Âşıkdaki ma‘şûk sırrın diyem sana dinlendi gör Mustafâ’yla bir kandîlde yedi bin yıl durup geldim Aşk pişirip perverd’etdi muhabbeti envârıyla Ol kandîlin iç yüzünden dış yüzüne sızıp geldim Bu hâle sen müştâk isen tevhîd yeter bürhân sana Dost elinden aşk câmını sâfî nûrdan içip geldim Dört kitâba sıfât olan Muhammed’in vechi imiş Ma‘nâ yüzünden ezelî dersim andan alıp geldim Ârız değildir kadîmdir bu tevhîdin sırrı cânda Cümle şübhem Peygamber’e işde şimdi sorup geldim Gönlümdekin bildirdiler mümkinâta gönderdiler Fâtiha’yı gösterdiler ol sırra ben düşüp geldim Sırrın içindeki sırdan haber versem anlar mısın Yedi bâtın içeriden olan yola düşüp geldim Aklım ile cismim tenim aşkın odu benim yakdı Yer yüzünden gök yüzüne külümü savurup geldim Azrâil’in gelip benden istediği ne ma‘nâdır Anda varıp emâneti ben ıssına verip geldim Hakk’ın lutf u inâyeti dilimde bu söylediğim Enbiyânın evliyânın menziline erip geldim Dört kitâbın hakîkati şâhid yeter hemân bana Evvel âhir olacağı anda bunda bilip geldim Kur’ân ehli olan bilir bu tevhîdin ma‘nâsını Hak saklasın unutmakdan bir ahdimi görüp geldim Yaratmak diledi yokdan benim cismim tenim Allah Toprağıma yâ Hayy dedi ağsıruban sorup geldim Düş ilinde gezer iken bulduğumdur söylediğim Âdem oldum buğday yedim cennetden sürülüp geldim Sır ilinde âh ederdim ol dağlarda vâh ederdim Nice yıllar göz yaşını yer yüzüne döküp geldim Sâhib-kıran Hamza oldum cümle sırrı bende buldum Kâf dağının içindeki ol devleri kırıp geldim Hakk’ın fazl ü inâyeti erdi câna gör n’eyledi Karanlıkdan aydınlığa hamdülil’lâh çıkıp geldim İlmin sıfâtı ma‘nâsı vicdânımda zâhir oldu Anın kudreti elini sağ elime alıp geldim Âdem’e “kerremnâ” dedi bu ma‘nâda mevcûddur ol “Lâ” demedim ol tevhîde emre sücûd edip geldim İbtidâsı intihâsı âsiliğin işde budur “Tahte’s-serâ”da İblis’in binâsını yıkıp geldim Âlem-i ma‘nâ yüzünün ma‘nâsını anlar mısın “Urvetü’l-vüskâ” ipini gerdânıma takıp geldim Mü’minlere şâhid budur ayne’l-yakîn hakka’l-yakîn Saâdet tâcını nurdan Muhammed’den giyip geldim Zikrim ile fikr etdiğim gizli idi oldu ayân Gam yemezin şimden geri îmânımı bulup geldim Dünyâ ahret istemezem muhabbetin tahtındayam Cânım başım bu meydâna ben aşk içün verip geldim “Lâ” demezsen bu tevhîde mi‘râcımı diyem sana Muhammed’in hakkı içün Sübhân’ıma bakıp geldim İlmu’llâha mazhar düşen ârif bilir bu tevhîdi Kalb evinde Hannâs’ının vesvâsını silip geldim Küfrüm bildim tevbe etdim kabûl etdi redd etmedi Sır zikrinin nûru ile âşıklara duyrup geldim Bulut oldum göğe ağdım yağmur oldum yere yağdım Vücûdumda âsî olanı sulara boğdurup geldim Hak zikrinin kemâlidir gönlümdeki ma‘nâ benim Halâyıkdan ahvâlini ne idiğin bilip geldim Aklım değil cismim değil rûhum bunu diyen sana Ma‘nâda Süleymân oldum cümleye hükm edip geldim Zâhir olan Zekeriyyâ bâtınımda oldu bana Ol dost içün düşmanıma depemi dildirip geldim Nazar etdim halk gönlüne hayâtı yok memât gördüm Îsâ geldi nefes verdi ölüler dirgörüp geldim Evliyânın sakkâsıyın kandırırın susuzları Aşk nehrinin bunarından kırbamı doldurup geldim Bu dilimin söylediği erenlerin menzilidir Arş ü kürsî dokuz göğü misâfirin gezip geldim İbâdetin ma‘nâsıdır benim sana söylediğim Âhiretin varlığını cevhere değişip geldim Muhammed mi‘râcda iken Vâhib Ümmî garkda idi Anın izinin tozuna ben yüzümü sürüp geldim