Benim Canım Uyanıktır

Benim cânım uyanıktır dost yüzüne bakan benim Hem denize karışmağa ırmak olup akan benim Irmak gibi ben çağlarım gah gülerim gah ağlarım Nefsim cigerin dağlarım kibr ü kini yıkan benim Kırdım bu nefsin çerisin bir ettim burc u bârusun Pak eyledim içerisin mülketini yuyan benim Ben hazrete tuttum yüzüm ol aşk eri açtı gözüm Gösterdi bana kendözüm ayet-i Küll denen benim Şah didârın gördüm ayân gümansızım belli beyân Kâfir ola inanmayan ol didâra bakan benim Benim durur bu cümle iş hikmet ile bu yaz kış Ben bilirim yad u biliş ırılmasız duran benim Bu cümle canda oynayan damarlarında kaynayan Küllî lisanda söyleyen küllî dili diyen benim Nemrûd odun İbrahim’e ben bağ u bostan eyledim Küfür yüzünden doğuban yine odu yakan benim Ol Hallâc-ı Mansûr ile söyler idim Ene’l-Hakk’ı Hem yine onun boynuna dâr urganın takan benim Ol Hak Habibi Mustafa Mirâc’a edicek sefer Ol dem cânım fikr eyledim ol sırrını duyan benim Şimdi adım Yunus durur ol demde İsmâil idi Ol dost için Arafat’a kurbân olup çıkan benim Bu çarh benim hükmümdedir her kanda ben oturmuşum Mülk benimdir hükm ederim yapan benim yıkan benim Sa’d benem saîd benim Yunus dahi benimledir İlm-i ledündür üstâdım ol esrârı duyan benim