Boğar İnsanı

Boğar insânı bin gaflet Gidilmez yâre rikkatsiz Kabûl olmaz duâ elbet Dönerken dil hakîkatsiz Ne hâldir ey beşer gel-git Kulak ver, söylesin Mürşit Uyan, ey görmeyen zâhit Hayat zordur refâkatsiz Neler söyler kitaplar var Hamâsî çok hitaplar var Şaraplar var, seraplar var Aşılmaz yol, liyâkatsiz Şeref, ey göz; hayâ, iffet Ayıp görsen hemen setret Gadir görsen; unut, affet Aman, hîç olma şefkatsiz Hasım şeytan, açık kollar Dener her gün, emir yollar Şaşar eller, şaşar kollar Akıl düştükçe dikkatsiz Emânet belki tek sende Ebedler belki hissende Kavuşmak, yâri sevsen de Nasîb olmaz sadâkatsiz Bulur gayretlerin himmet Olur zahmetlerin rahmet Çalış Tâlî, senin cennet Kazanmak yok meşakkatsiz