Bulut Bulut Korunur

Bulut bulut korunur gölgesiz, zarif bedenin Melâikeyle yıkanmış sadır Sen’in sadrın Muhabbetiyle çıkar Arş’a dek latif bedenin Cenâb-ı Hakk’a en âlî hatır Sen’in hatrın Yarıldı parmağının bir işâretiyle hemen Parıldayan şu mücellâ bedir Sen’in bedrin O Nûr Ayakları öpmek için cenûba giden Fırat ve Dicle Sen’indir nehir Sen’in nehrin Melekler öfkeye mağlûp kahırlar ister iken İnâdı çatlatacak tam sabır Sen’in sabrın Cehâletin karasından yüz aklığıyla çıkan Saâdet ismine lâyık asır Sen’in asrın Cenâb-ı Hakk’a yakınlıkta hiç şerîkin yok Hudâ’nın emrine dâhil emir Sen’in emrin Kitap ve Sünnetin Ukbâya dek hüküm sürecek Cihanda geçmeyecek tek devir Sen’in devrin İşin başında adın var, yolun sonunda adın Sen’in bütün bu şafaklar, fecir Sen’in fecrin Sarar tüm ümmeti şefkat ve merhamet kanadın Livâ-yı Hamd ile Kevser… ecir Sen’in ecrin Şerefli Ravza’na sinmiş ıtırlı gül kokusu Kokunla cennete dönmüş şehir Sen’in şehrin Yeşil bir atlasa benzer o kubbenin dokusu Cihanda cennete konmuş kabir Sen’in kabrin Hudâ över Sen’i, ey yerde-gökte hep övülen Semâlar içre en ulvî kadir Sen’in kadrin Kabûl eder mi Efendim, bu Na’ti Tâlî’den Cihanda olsa da en çok şiir Sen’in şi’rin Bir ömrü Sen gibi sürmek gerekti ahretime Hudâ yemînine mazhar ömür Sen’in ömrün Yetiş Şefâat-i Uzmâ, yetiş berâetime Şefâat eyle Efendim, mühür Sen’in mührün