Dilbera Gamzen Oku

Dilberâ gamzen oku içim dolu kan eyledi Şol siyeh zülfün teli aklım perişan eyledi Her kimin şehrine uğradıysa aşkın askeri Hep imaratın anın bir demde vîran eyledi Türlü türlü fitneler saçından oldu aşikâr Halk-ı âlem sandılar kim anı şeytan eyledi Hatt u hâlin iki böldü bu cihânın halkını Birini kâfir birini ehl-i îmân eyledi Gizli sırrından haber verdikçe uşşakın dili Âbid ü zâhidlerin aklını hayran eyledi Gör ne gayrettir ki sırr-ı vahdeti seyretmeğe Cem’ü tafsili o gayret kul ve sultân eyledi Kudretin insanı mazhar kıldığı çün zâtına Yüzünün nakşını hep Âyât-ı Kur’ân eyledi Örttü bu bâzâr-ı kesret gözlerin halkın velî Ârif olan cümle yüzden seni seyran eyledi Bu ne kudret bu ne san’at bu ne hikmettir görün Zerreyi kevn katreyi deryâ-yı ummân eyledi Kim ki bu sırdan haberdar oldu âriftir özü Kurtulup hayvan adından kendin insan eyledi Cümle esmâ ve sıfatındır görünen gayrı yok Her birin bir vechile hûb zâtın ilân eyledi Lâl-i cânân olalıdan ey Niyazî meşrebin Sözlerin uşşak içinde âb-ı hayvan eyledi