Dinü Millet Kodurdu

Din ü millet kodurdu ol benim gönlüm alan Onu gören kişiye ne gönül kalır ne cân Duymayanlar hâlimi dinin kodu der bana Neyile dîn beslesin cânsız gönülsüz kalan Sûretimde varlığım cân ile gönül idi Kodurdu kamusunu bana aşk bağışlayan Aşkın serhengi beni komaz hiç bir nesneye Ne İslam’da ne dinde anılmaz küfr ü imân Şart u farz olmaz onda cânı aşkta kalanda Cevâb sözü dil söyler nice bilsin bu lisan Aşka mesel bağlanmaz aşk işi hesap olmaz Dostluk ticaretinde anılmaz assı-ziyân Beni benlikten kodu varlık defterin yudu Havf u recâ göstermez hayr u şer elden koyan Elden iş bıraktırdı niteliksiz baktırdı Bizim ahvalimize anılmaz nâmla nişân Sorman Yunus’ dan haber dost kandasa onda var Yüz bin geherden fârig aşk denizine dalan