Dünyaya Gönül Veren

Dünyâya gönül veren nerde azmin Rahmân’a Kullanıp aklı düşün niçin geldin cihâna Hatırla ki elestte Hakk’la peymân eyledin Ahdini unutmuşsun hatırlatırım sana Fenâ eyle fânî’yi âlî sanma denî’yi Gâfil gözlerle değil hikmetle bak ekvâna Elestünün faslına var aslının aslına Çevir yüzün dostuna aldanma bu elvâna Bak seni insan etmiş her şeyden üstün tutmuş Sana ruhun nefhetmiş şükretmez misin buna Eylersen gönlünü nâb kalkar gönlünden hicâb Gönlünün içinde tâb bak gönlünde mihmâna Sırrı mânâ sendedir değil tende candadır Desem sana balıksın dalmaz mısın ummâna Gaflet içinde kalma şeytân’a rehin olma Köleliğin kabul et kulluk eyle Sultâna Dervişlikten söz dedim var kendini çöz dedim Kabuk değil öz dedim sen de gel bu erkâna Bak misâfiriz han’da yolcuyuz bu cihân’da Seferimiz Hûbana katıl sen de seyrâna Yunûsî durma sen koş dalgalan dalgalan coş Aşk hem tatlı hem de hoş aşk çin geldik cihana