Sözleri
Düşdü çün kim Kerbelâ’ya gözleri şehlâ Hüseyn
Kâinâta lerze düşdü dediler hep vâ Hüseyn
Akdı ol dem Kerbelâ deştinde tûfân-ı belâ
Al kızıl kân içre kaldı ruhleri hamrâ Hüseyn
Her Muharrem cem’ olup anda gürûh-i âşıkân
Âh u feryâd eyleyüp derler kamusu yâ Hüseyn
Çekdiler tîğ-ı cefâyı dûdmân-ı Hayder’e
Âşıkân kanlar döküp çağırdı vâveylâ Hüseyn
Mâtem-i âl-i abâ’çün geydi mü’minler siyâh
Şâd olup bu vak’adan hep zümre-i a’dâ Hüseyn
Şevketâ bu vak’adan kan ağlamak hengâmıdır
Kerbelâ’da oldu sergerdân kadd-i bâlâ Hüseyn