Ey Ehli Cefa

Ey ehl-i cefâ sende safâ bil ki sad-hezâr Hergiz yeme gam oldun ise derde giriftâr El-fakru fahri deyiceğiz Seyyid-i Kevneyn Devlet anındır kim dü cihânda ola deyyâr Ko benliği bende oluban bende halâs it Sayd eyleye bendesini ol bende-i Settâr Derd-i Hudâ’nın bahrine dal etme tevakkuf Aşk ile yâr ol ki sana yâr olmaya ağyâr Tende iken ol arz olunan nûr-ı emânet Mâni koma cehd eyleyiben keşf ola esrâr Kevn ü mekânın nakşını pâk eyle gönülden Nakkâşa eriş gayrıya anmagıl zinhâr Zıll-ı arşı bil anlar isen ehl-i gamındır Anın içün çekdi cefâ ol Seyyid-i Muhtâr Kahr ile lutfun illetidir anla rümûzu Küfrün içinde bulunur bil îmân-ı envâr Derdi anın âşıklara bil ayn-ı devâdır Kıldı binâ cevr ü cefâ daşı ile dildâr İstek olsa işide ister anı dem be-dem Merdâne olan dost yoluna eylemedi âr Sen de anı cân u gönülden istedin ise Ümmî Sinan sakın belâdan eyleme firâr