Ey Habibi Kibriya

Ey Habib-i-Kibriya, sensin Resul-ü kâ’inat; Rahıneten lil-âlemiyn, âlemlere sensin hayat.. Her ne âlemde hayatsın, aynı âlem şâhısın, Nev be-nev mahlûk içinde, nev be-nev giydin sıfat.. Görmeden görmüş gibi, her devirden vermek haber; Gösterir her devirde sensin nizam-ı mümkinat.. Bunca gamdan kurtulup, kurtardığın bunca beşer; Sıdkına bundan büyük âyâ olur mu mu’cizat.. Surete teşrif-i zâtın, zulmeti nûr eyledi, Feth-i Mekke eyledin, fetholdu her müşkilât.. Her makamı seyredip, insanda zahir olmasan; Ekmel-i mahlûk olup insan bulur muydu necat.. Şevk-i vaslınla dönen eflâk-u eşbahtan doğar, Nev be-nev eşcâr-ü ezhâr-ü hububat-ü nebat.. Hep bu eşkâl-ü suver, hep bu sunu’at-ü garib, Cümlesi seyr-i cemalin çün gelip eyler salât.. Aşk-ı pakin bir inayettir KEMALİ âşıka, Yokdürür bundan büyük erbab-ı aşka iltifat..