Ey Kopuz İle Çeşte

Ey kopuz ile çeşte aslın nedir ne işde Sana suâl soraram aydı ver bana üşde Aydur ki aslım ağaç koyun kirişi bir kaç Gel işreti dinle geç aklı koma beleşte Aydurlar bana harâm ben uğrılık değilem Çünkü aslım mismildir ne var imiş kirişte Bana kiriş dediler aşka giriş dediler Benim adım aşk verdi ben durmazam kolmaşda Şâdîlik ile geldim iş bu âleme doldum Mürvetlere düzüldüm kodular iş bu düşte Ağaç teri dirildi kirişi ile bir oldu Aşk denizine daldı bahâne yok bu işte Mevlânâ sohbetinde sâz ile işret oldu Ârif ma’nâya daldı çün biledir ferişde Ferişteyi anmaktan bilesin murâd nedir Gece gündüz biledir senin ile her işte Ol ferişteler adı Kirâmen Kâtibîndir Yazmaktan usanmazlar armazlar yaz u kışda Birisi sağ omzunda birisi sol omzunda Birisi hayrın yazar birisi şer cümbüşte Kağıtları tükenmez ne hod mürekkepleri Aşınmaz kalemleri kâimlerdir ol işte Hem meyhâneye varır hem püt hâneye girer Bunlar saklarlar seni sen gâfilsin bu işte Yunus imdi Sübhân’ı vasf eylegil gönülde Ayrı değil âriften bu kopuz ile çeşde