Ey Vücudu Kainata

Ey vücudü kâ’inata bahşeden zevk-u safa, Yani kim, mebnay-ı âlem sensin en kân-ı vefa.. Rahmeten lil-âlemiyn sensin, sana olsun salât; Ez ezel âbad-ı dünya, tâ ilâ yevm-il ceza.. Ab-ı lâ’linden alır ezhâr-ü esmâr lezzeti, Bûy verir anber, güle, reyhana zülfünden sebâ.. Reng-i ruhsarın bezetmiş âlemi misl-i ârus, Kays-ı Mecnun eylemiş, Leyla’yı etmiş dilrübâ.. Bir beşersin ki, beşer âciz seni idrake, Çünkü sensin mazhar-ı mazmun-u remz-i KUL KEFA.. YEVME TÜBLA’da hala’ık cem’ine sensin şefi, Melce-i âsi-vü-mücrim sensin ey sahib livâ.. Namını zikrile Adem oldu makbul-ü ilâh, Lütfunun mühtacıdır hep Enbiya-ü Evliyâ.. Kâm alır dergâhına yüz döndürsen bîçâreler, Ben kara yüz de nola, dergâhına olsam revâ.. Âsidir, çoktur günahı bu KEMALİ hastanın, Afv kıl cürmüm, elim tut yâ Habîb-i Kibriyâ…