Eya Gafil Aç Gözünü

Eyâ gâfil aç gözünü gönlün yavlak uzatmagıl Bakgıl kendi dirliğine kimse aybın gözetmegil Şöyle dirilgil halk ile öliceğez söyleşeler Bâkî dirlik budur cânım yavuz ad ile gitmegil Bir gün ola bu dünyayı âhirete denşüresin Dün ü günü kılgıl tâat ayak uzatıp yatmagıl Gördün ki bir derviş gelir yüz vur onun kademine Senden şeyu’llah edicek kaşın karağın çatmagıl Nefse uyup beş parmağın bir kezden iltme ağzına Kes birisin ver miskine gerek olur unutmagıl Söylediğin keleciyi işittiğin gibi söyle Kendözünden zireklenip birkaç söz dahi katmagıl Dünya çerb ü şîrîn durur âdem gerektir yiyesi Kem nesneye tama edip kesip kemirip yutmagıl Yunus kim öldürür seni veren alır yine cânı Yarın göresin sen onu er nazarından gitmegil