On Bir Ayın Sultanı Yine Şevk İle Geldi

On bir ayın sultânı yine şevk ile geldi Muhammed bülbülleri hâfızlar dile geldi Melek yüzlü mü’minler dağıldı câmilere Hakk inâyet eyledi affa vesîle geldi Minâreler donandı kandil kandil nûr ile Mü’minler hazırlandı neş’e ve sürûr ile Fakîr-zengin her eve doldu rahmet bereket Ramazana kavuştuk hamdolsun huzûr ile Namâz dîne burhândır îmânın alâmeti Oruç nâra kalkandır islâmın selâmeti Namâz ile oruca devâm eden mü’minler Hiç şübhesiz kazanır ebedî se’âdeti Namâz ile oruca Mevlâ cennet va’d eder İbâdet edenleri kulum diye yâd eder Her hayırlı amelin ecri bire bin olur Mü’minleri iftârda cemâliyle şâd eder Oruç tutan mü’minin her nefesi tesbîhdir Bu ibâdet insanı meleklere teşbîhdir Cihâd-ı ekber denen nefis mücâhedesi Kulu Hakk rızâsına îsâl için tenbîhdir Boş geçirme ömrünü Hakk’a kullukda bulun İbâdet ve tâ’atdır ilk vazîfesi kulun Her fânî gibi sen de ölümü tadacaksın O ebedî âlemde cennete varsın yolun Dinle bak ne buyurur ol Mevlâ-yı Müte’âl Bu ilâhî müjdeden sen de nasîbini al İftâr vakti “Hitâb-ı Sübhânî” vârid olur Oruç tutan kuluyla söyleşir hem Zül-Celâl Buyurur ki ey kulum yeme dedim yemedin Kendini men’ eyledin nefse boyun eğmedin Benim rızâm uğruna aç kaldın susuz kaldın Şehvânî duygularla kimseye el değmedin Cemâlimi gör şimdi rızâma lâyık oldun “Len terânî” sırrında Mûsâ’ya fâik oldun Keşf-i hicâb eyledim dîdârıma nazar kıl Oruç ile arındın nûrumla râik oldun Ümmetisin sen benim Habîbim Muhammed’in Emr ü nehyim bildiren nûr-i arşım Ahmed’in Anınçün hazırladım cennet ü cemâlimi Sen de onu sevmekle âlî oldu himmetin Bu hitâb-ı izzeti kulağı olan duyar İnsân olan kendini Hakk boyasıyla boyar Rızâ-yı ilâhîye nâil olmak isteyen Kur’ân hükümlerine harfi harfine uyar AŞKÎ der ki ilâhî bu ne büyük ni’metdir Namâz oruç kadrini bilen câna minnetdir İnsânı insân yapan bu âlem-i fânîde Şehâdet ederim ki farzlar ile sünnetdir