Geldiğimiz Nokta

Heyhat! Boşa geçiyor hayat Yaşantılar çok bayat Ne tuz kaldı ne de tat Tadımız tuzumuz kalmadı yerinde Değil ki hiçbir şey yerli yerinde Hayat dediğin bu yerde Kim kimin derdinde Ve biz, gelemeyince kendimize bela geldi Belki biraz geliriz belki kendimize Sonra çıkınca düze, vay halimize! Bu ne nankörlük evet bir zamanlar kördük Ama kaldır artık şu perdeyi daha ne gördük.. Ezanları duyduk, ama bitmeyen bahaneler uydurduk Ve savrulduk, dört bir yana, yana yana Bunu anlayana başka söz gerekmez Anlamayana söz yetmez Yeryüzünde yaşayan ölüler gibiyiz Dirilmenin vakti gelmedi mi? Gelmedi mi, Bu olanlar sana yetmedi mi? Aklın her şeye erdi de Namaza niyaza ermedi mi? Yetmedi mi, sayısız nimetler verildi Ama sen yedin yedin doymadın Kendine hiç sormadın Niçin yaratıldım, niçin yaşıyorum diye ‘sormadın’ Kula bela gelmez Hak yazmadıkça Hak bela yazmaz Kul azmadıkça Ve Rabbim karşılık verir azapça Geldiğimiz Nokta Bu durakta, içimiz yanmakta Güzel günler dilerim Son Durak’ta..