Geldim Kırk İki Yaşa

Geldim kırk iki yaşa işim tamam olmadı Gafletle geçti ömür gönlüme aşk dolmadı Dünyâ işine daldım kervandan geri kaldım Gönlü şehvetle saldım ruhum vuslat bulmadı Karşıma geçip durdu şeytân yolumu vurdu Nefis düşmânım oldu Hakk yoluna salmadı Oyaladı dünyâ hep çoluğu çocuk sebep Belki gücendi de Rabb aşk gönlüme gelmedi Nefs etti bana sihir dünyâ işinde mâhir Gösterip dâim zâhir mânâ’ya yol vermedi Hadis-i Mustafa’dır bu ölmeden evvel ölmek Bu dünyâyı çok sevip ölmeden ön ölmedi Söyletti yalan gıybet çekip gitti ol hikmet Terk edip Kur’ân Sünnet Hakk yoluna gelmedi Hakîkati görene ilm-i ledün bilene Bağlanarak Erene Hakk dostunu sevmedi Uyudu gündüz gece girdi günâha nice Olup şöyle doğruca hakîkate ermedi Terk etti kâmilleri dost bildi câhilleri Sevdi de kâhilleri ârifleri sevmedi Yunûsî otur ağla bu isyankâr hâline Ne eylesem ne yapsam gönle irfân doğmadı