Gezdim Köy ve Şehirlerde

Gezdim köy ve şehirlerde çok insanla sohbet ettim Herkes hoş sohbetti lâkin vâsıl olanı görmedim Kimi görsem dosttur deyip Hakk için muhabbet ettim Binlerce insan içinde ehli gönül bulamadım Hep aradım kendim gibi vefâkar yâr bulamadım Hakk’ı sevenler söylesin ötmez mi hiç can bülbülü Gönül bahçesi içinde gören var mı açan gülü Dostum belki bir gün açar incitip de kırma dalı Ararım derdime çâre yol kapalı gitsem yâre Kardeşim dediğim canlar çekinmeden attı nâre Sen de güvenme kimseye acımadan çeker dâre Binlerce insan içinde ehli gönül bulamadım Hep aradım kendim gibi vefâkar yâr bulamadım Dedim ki gönlümde yâr var dinleyip de duymadılar Koca koca taşı atıp bağrımı yaraladılar Hem iftira hem bühtânla adımı karaladılar Binlerce insan içinde ehli gönül bulamadım Hem aradım kendim gibi vefâkar yâr bulamadım Sabır ver Allah’ım sabır zâlim kullarına karşı Dostum dedim kucakladım yedim ondan büyük taşı Ne edip nereye gitsem dolmuş zâlimlerle çarşı Binlerce insan içinde ehli gönül bulamadım Hep aradım kendim gibi vefâkar yâr bulamadım Gönlüm halvet arzu eder yolum hizmeti emreder Etsem hizmet Mevlâ için ins-i cin düşmanlık eder Bilirim varsam Şeyh’ime sen sabır et evladım der Binlerce insan içinde ehli gönül bulamadım Hep aradım kendim gibi vefâkar yâr bulamadım Yunûsî sen tasalanma kazan kuyuyu düşecek Allah’ın hikmetine bak hikmeti gören şaşacak Ayân olunca adâlet Rahmet deryâsı taşacak Binlerce insan içinde ehli gönül bulamadım Hep aradım kendim gibi vefâkar yâr bulamadım