Gönül Gözümü Açarak

Gönül gözümü açarak hikmetleri görmeyem mi Özüm içine dalarak sırdan haber vermeyem mi Söyleyim de hâlimi bil açılmış gönlümde bir gül Gül aşkına dertli bülbül olup zâri kılmayam mı Aşkıyla oldum âvâre söyle hocam nedir çâre Gönlüm düşmüş aşkı yâre aşk oduna yanmayam mı Ayrı düştüm yârden yana yâr kokusun koymuş cana Sakın deli demen bana dostu canda bulmayam mı Halden hâle dönderildik halef olup gönderildik Makâm’ı secde olunduk Hakk’a halef olmayam mı Taleb eyledi canı mal ver malı cennetini al Vermek canı ne güzel hâl dost aşkına ölmeyem mi Eyledik biz Hakk’ı tahsin olduk onun için muhsin Diyerek Allah’a ahsen sevip dostu övmeyem mi Aç Kur’ân’ı oku da bak ikram eyledi yüce Hakk Hakk’ın cemâlin umarak dü cihânı koymayam mı Yunûsî kafayı yordu aslından haberler sordu Bak size de haber verdi bilip haber vermeyem mi