Hak Ta ki Yar Oldu Bana

Hak tâ ki yâr oldı bana ser-tâ-kadem yâr olmışam Tâ görmişem dîdârunı müştâk-ı dîdâr olmışam “ Anestü naren” şerhine Mûsâ ne bilsün yâ şecer Anı bana sor sen ki ben ol nûr u ol nâr olmışam Zikrüm “ Enel Hak” dur benüm Hakdur sözüm Hakdur benüm Dâreyn içinde “ ğayruhu” hem “ leyse fiddâr” olmışam Ârif katında medh ü zem bir asl imiş sen ‘ârif ol Gör kim neçe her nâtıkun dilinde güftâr olmışam Zülf ü ruhun esrârını tâ Hak bana keşf eyledi Yüzündeyem genc-i hafî zülfünde ber-dâr olmışam Serv-i gül-endâmum kimi ‘âlemde âzâdum velî Zencîr-i zülfün kaydına muhkem giriftâr olmışam Mihründe sâfem zer gibi kalb-i selîm uş mendedür Ey nakd-i hüsnün sikkesi ‘ışkunda dînâr olmışam Lü’lü’-i nâbun vasfına tâ söyler oldı mantıkum Sem ‘inde her sîmîn-berün lü’lü’-i şeh-vâr olmışam Buldı Nesîmî tâ seni zâtında şeksüz şübhesüz Olmış Nesîmîden berî aydur ki bîzâr olmışam