Açıklama
"Es-subhu bedâ min tal'atihî", Peygamber'i öven en bilinen Arapça naatlardan biridir. İlk beyti şöyle çevrilebilir: "Sabah onun yüzünün aydınlığından doğdu, gece onun saçlarının siyahlığından karardı."
Şiir, kısa ve kafiyeli mısralarla Peygamber'in üstünlüklerini sayar: cömertlik hazinesi, ümmetlere yol gösteren, ağacın kendisine yürüdüğü, taşın kendisiyle konuştuğu ve ayın işaretiyle ikiye ayrıldığı kişi. Kolay ezberlenen ölçüsü sayesinde Türkiye'de de çocuk korolarından kaside okuyucularına kadar yaygın biçimde söylenir.
Sözleri
Es-subhu bedâ min tal’atihî
Ve’l-leylü decâ miv-vefratihî
Fe egar-Rusulâ fazlev-ve ulâ
Ehdes-subülâ li-delâletihî
Kenzül-kerami mevlen-niami
Hâdil-ümemi li-şeriatihî
Ezken-nesebi a’lel-hasebi
Küllü’l-arabi fi-hizmetihî
Sâatiş-şeceru natakal haceru
Şakka’l kameru bi-işâretihâ
Cibril-ü etâ leylete-esrâ
Ve’r-Rabbü deâ li-hazratihî
Nâleş-şerefâ vallâhü afâ
Ammâ selafâ min ümmetihî
Fe Muhammedünâ hüve Seyyidünâ
Fe’l-izzü lenâ li-icabetihî
Türkçesi:
Sabah nurunu O’nun çehresinden aldı
Gece ise karanlığını O’nun siyah saçlarından aldı
O fazilet ve ulviyeti ile bütün resullerden üstün oldu
Hidayete erenler yolunu O’nun delaleti ile buldu
Cömertlik hazinesi o hazineden ihsan edendi
Toplumları dinine ve hidayetine erdirdi
Soyu çok temiz, şerefi pek yücedir
Bütün Araplar O’nun hizmetindedir.
Ağaçlar huzurunda koştu, taşlar dile gelip konuştu
O’nun (mucizevi) işareti ile ay ikiye yarıldı
İsra gecesi Cebrail (a.s) O’na geldi.
Ve Rabbi O’nu huzuruna davet etti
O büyük rütbelere nail oldu.
Allah (c.c) da O’nun ümmetini affeti
Bizim Muhammedimiz (s.a.v) ki O bizim efendimizdir.
O’nu kabul ettiğimiz için şeref bize aittir.