Tuz Ekmek Su

İlk yağmur damlası İlk cemre İlk dağa bakışımız İlk açımız İlk pusatsız ölüm İlk kanrevan gençliğim İlk koparılan gülüm Sedef işlemeli martin Gülbenizli bir yenidoğan Bir Erzurum sabahı Bir Maraş nağrası Bir Kemah diklenmesi Bir Bitlis efkarı Ve bir koç yiğidin alnına bulaşan kendi kanı Ve memleketin bütün yıldızları Mintan içinde çırpınan sonra çırpan bir yürek gibi Kapanan bulvarlara meydanlara alanlara Bir gurbet fırtınası Tuz ekmek su Tuz yaraya Ekmek fukaraya Su yanmışa Türküsü harlı bir gelin Salladığı zaman Munzur dağını Gördüğü zaman bütün zulmetini kahpe dünyanın Sonra sıkıp yumruğun yumup gözlerin Alnında dört derin çizgi göğsünde şifalı süt Bir bebe verdiği zaman kehribar toprağına Bir aşk gördüğü zaman gece hülyasında Ve aştığı zaman dört menzili Bir ceylan tavında Bir keklik kanadında Perdeler ayan Karanlık ürüşan Dört hançer bulduğu zaman Dört kapısında İstanbul’un Dört kere vurulduğu dört kere vurduğu zaman gelin Sallanan halicin Düşen Galata’nın sökülen Pera’nın yerine Dört tepe kurduğu zaman dört gecede Yüzyıl mahallesinde yüzyıl Cennet evlerde cennete gidene dek Kuştepe’de kuşlara Kırkevler’de kırklara varana dek Örselediği zaman şehri Bir magazin ilavesinde erken basılıp Beyan olduğu zaman âlem-i âdeme Başım öne eğmiş düşünür Tuz kimin Ekmek kime Su neden Tuz yaraya Ekmek fukaraya Su yanmışa