İlla Demem

Sâde ben lâ ya derim lâ, lâ ya hiç illâ demem Lâ demem illâ ya da, illâ derim hiç lâ demem Vâkıf-ı esrâr-ı lâ, ve ilm-i illâyım bu gün Lâ demem illâya, lâ ya lâ derim illâ demem Nefyeder lâ, lâyı, lâ illâya tesir eylemez Bir kelâm-ı nâ-becaya lâ derim illâ demem Vâra illâyı ayırdım, yoka verdim lâ yı ben Ol sebepten mâsivâ’ya, lâ derim illâ demem Mazhar-ı envâr-ı Hakk’tır Kâinat, azdır gören Münkir-i Nûr-i Hüdâya lâ derim illâ demem Şirke düşmüş kimseler, pek çok ilimden, behresiz Ol amâ’ya müptelâya lâ derim illâ demem Hiç olur mu sâniin mülkünde gayrın hissesi Öyle bir bed iftiraya lâ derim illâ demem Çünki lâ, hiç olmaz illâ, lâ yı illâ reddeder Hayrı yok bir emtiaya lâ derim illâ demem Hakkı inkâr eyleyen, âmâyı Şemse sorsalar Bî-basîr böyle cüdaya, lâ derim illâ demem