Sözleri
Söyleşürken Cebrâil ile kelâm
Geldi Refref önüne verdi selâm
Aldı ol şâh-ı cihânı ol zamân
Sidre’den gitti ve götürdü hemân
Bir fezâ oldu o demde rûnümâ
Ne mekân var anda ne arz u semâ
Kim, ne hâlidir ne mâli ol mahal
Akl ü fikr etmez o hâli fehmü hal
Ref’ olup ol şâha yetmiş bin hicâb
Nûr-i tevhîd açtı vechinden nikâb
Her birisinden geçerken îlerû
Emr olundu yâ Muhammed gel berû
Âşikâre gördü Rabbül izzeti
Âhiretde öyle görür ümmeti
Dedi kim matlûb u maksûdun benem
Sevdiğin cân ile mâbûdun benem
Gece gündüz işleri isyân kamu
Korkarım ki yerleri ola tamu
Yâ İlâhî hazretinden hâcetim
Bûdurur kim ola makbûl ümmetim
Hak teâlâdan erişdi bir nidâ
Yâ Muhammed ben sana kıldım atâ
Ümmetini sana verdim ey Habîb
Cennetimi anlara kıldım nasîb
Zâtıma mir’ât edindim zâtını
Bile yazdım adım ile adını
Gel habîbim sana âşık olmuşam
Cümle halkı sana bende kılmışam
Ümmetin olduğumuz devlet yeter
Hizmetin kıldığımız izzet yeter
Yâ İlâhi saklagıl îmânımız
Verelim îmân ile tâ cânımız
Affedip isyânımız kıl rahmeti
Ol habîbin yüzü suyu hürmeti
Sana lâyık kullarınla hemdem et
Ehl-i derdin sohbetine mahrem et
Hem Süleymân-ı fakîre rahmet et
Yoldaşın îmân makâmın cennet et
Yâ İlâhi kılma bizi dâllîn
Bu duâya cümleniz deyin âmîn
Ümmetinden râzı olsun ol muîn
Rahmetullâhi aleyhim ecmâîn