İstanbul Mona Rosa

Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur. Bir mumun ardında bekleyen rüzgâr, Işıksız ruhumu sallarda durur. Zambaklar en ıssız yerlerde açar… Yağmurlardan sonra büyürmüş başak, Meyvalar sabırla olgunlaşırmış. Bir gün gözlerimin ta içine bak; Anlarsın ölüler niçin yaşarmış. Yağmurlardan sonra büyürmüş başak… **** Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik, Bir güzellik doğuyor yüreğime şiirden. Martılar konuyor omuzlarıma, Gözlerin İstanbul oluyor birden. **** Lambalar yanıyor, hafif ve sarı Çocuklara açar mağaraları Gün görmemiş kuşlar ve örümcekler İlan-ı aşk eden dip balıkları Aşina suların çabuk dertleri Bir kaza kurşunu bulur her yerde Süvarisiz şaha kalkan atları Bir ruhun tunçtan ışığı vardır göklerde Lambalar yanıyor, hafif ve sarı Ötüyor baykuşlar insan harabelerde… Ben bir şarkı, ben bir türküyüm, Ben Meryem’in yanındaki tüyüm. Beni bir azizin nefesi uçurur, İçimde Allah’ın korkusu durur. Cici ayaklarım iplikle bağlı, Ben onun sılası, kendimin gurbetiyim. Sineklerin kanadını ısıtan Bir güneş toprağı yarıp çıkacak. Kadınlar sansa da yaşadığını, Şarkısız kaldıkça yaşamayacak. Kadınları şarkılar, akrepler aydınlatır… **** Akşamlardan, gecelerden, senden uzağım Şiirlerim rüzgardır uzak dağlardan esen Durgun sular gibi azalacağım Bir gün, birdenbire çıkıp gelmesen. **** Akşamlardan, gecelerden, senden uzak Sağ elimden bulanık suya düştü. Ve boğazımda hepsi parmak parmak İnce, uzun, günahkâr toprağıma Saçından bir tel düştü. Sana ne olmuş Roza, bir derde tutulmuşsun, Bir ekmek kadar aziz fikirler böyle düştü… Noel ağaçları ve manolyalar kahrolsun! Bir gün birden bire çıkıp gelmesen… Ve yalnızlık, sigara külü kadar yalnızlık. Ve toprağın rüyaya yılan gibi girişi. Sana da Mona Roza, taş bebeği bıraktık, Ellerinde kılçıklı balıkların bir dişi. Senin hatıran gibi büyük, yeni, karanlık; Senin hatıran kadar Allah ve şeytan işi… Ve yalnızlık, sigara külü kadar yalnızlık! **** Ne güzel seni bulmak bütün yüzlerde Sonra seni kaybetmek hemen her yerde Ne güzel bineceğim vapurları kaçırmak Yapayalnız kalmak iskelelerde. **** Bugün yalnız yağmura tahammül edeceğim; Ta boğazıma kadar çıkan deli yağmura. Tüyüme horozdan çok itimat edeceğim, İtimat edeceğim şu belalı yağmura. Ruhumu bayrak yapıp ben teslim edeceğim Asılmış bir adamın iki eli yağmura. Bugün yalnız yağmura tahammül edeceğim. Bir tren ışığına, güneşe çekmek seni Ve bir şehir yaratmak, ruhundan Gülce diye. Parçalanan gemiyi ve yırtılan yelkeni Katıvermek sessizce söylenen bir türküye. Ve sonra bir köşede öldürmek ölmeyeni Ve son vermek bitmeyen, bu bitmeyen şarkıya, Bir tren ışığına, güneşe çekmek seni. Sana tavuskuşunun içime girdiğini Son, en son söz olarak söylemek istiyorum. İçime girdiğini, tüyünü yolduğunu Son, en son söz olarak söylemek istiyorum. İçimde tavusların bir bir kaybolduğunu, Bana da bir çift ak kanat kaldığını Son, en son söz olarak söylemek istiyorum. Peygamber çiçeğinin aydınlığında ara Sana doğru uzanan çaresiz ellerimi. Sırrımı söylüyorum vefakar balıklara: Yalnız onlar tutacak bu dünyada yerimi. Koyverip telli pullu saçlarını rüzgara, Bir çocuğun ardına düşen heykellerimi Peygamber çiçeğinin aydınlığında ara…